“Koranaviruslü Günlerimiz, biz İnsanlara, son çağrı mı?
Ellerimizi, elbiselerimizi, evimizi, çevremizi... dezenfekte ediyor ve temizliyoruz.
Amaaa
Kalbimizi, gönlümüzü, ufkumuzu, önyargılarımızı, düşüncelerimizi, duygularımızı, kinimizi, nefretimizi, ayrımcılığı-kayırmacılığı, ayrıştırmayı-kutuplaştırmayı, kamplaştırmayı, ötekileştirme ve bölmeyi, kötü niyetimizi, husumeti, bencilliğimizi, kendi çıkarlarımızı... kısaca paradigmalarımızı kökünden değiştirmeden;
‘Dezenfekte ve temizlik yaptım’ diyebilir misiniz?
Diyen, kendini kandırır!...
Fırsat, işte bu fırsattır. Pekala yapabilir, başarabiliriz. ‘İnsan gibi İnsan’ olabiliriz. Dünyanın en güzel cümlesini ‘Seni Seviyorum’u, önce kendimize, sonra birbirimize açık yüreklilikle, karşılıksız ve çıkarsız bir şekilde, pekala söyleyebiliriz.
Her şeyden önce, Sen ve ben, ikimiz de insanız. Varoluşumuzdan gelen ‘5 Temel Varoluş İlkeleri’ne inanmak ve uygulamakla sorumluyuz:
1- Sen ve ben varız;
2- Sende ve bende bir bozukluk yok, biz normaliz;
3- Sen ve ben, sevmeye-sevilmeye layığız;
4- Sen ve ben değerliyiz, tekiz;
5- Sen ve ben güçlüyüz; yapabilir, başarabiliriz.
‘Her ne kadar da doğuştan gelen farklılıklarımız olsa bile; Sen, beni tanımasan-sevmesen bile; Seni, çıkarsız-önyargısız seviyorum, arkadaş’. Bunu bilmeni ve unutmamanı, Şartsız-koşulsuz-gönlünden geçtiği gibi sevmeni çok hem de çok istiyorum. Her daim Sağlıklı ve mutlu, gönlüne göre huzurlu kal. Neden mi? Çünkü sen, İnsanlığa lazımsın be arkadaş. Neden lazım olduğunu, neden var olduğumuzu/var olmak zorunda olduğumuzu, ortam ve şartlar her ne olursa olsun asla ama asla unutma/unutturma. Unutma ve unutturma ki sen, İnsan oluşumuzun 5 temel ilkesinden çok ama çok daha değerli ve tek olduğunun ‘bilinçli savunucusu olduğuna’ kararını ver. Bu dünyada, çok farklı bir dünyayı yaşamak-yaşatmak, mümkün.
Biz, ne olduğumuzu ve ne olmadığımızı; çok iyi bilenlerden, olalım. Biz, İnsanız, İnsan. İnsan olmamız, bize yeter de artar bile. Yeter ki sen de ‘İnsan gibi İnsan olmayı’ hele bir dene. ‘İnsan gibi İnsan olmayı denediğin an’ göreceksin ki güneş, tebessümle ve bir başka doğacaktır her yeni güne, geleceğe...
‘Yeniden doğuş’ az mı?
Yeter de artar bile, bize.
Bu işin, şakası yok, arkadaş!
Başka bir kestirme yolu da yok! Başka bir hayatımız da olmadığına göre; el ele, gönül gönüle vererek, hep birlikte, yeniden doğmalıyız her yeni güne...
Sen olmadan, olmaz; olamaz, arkadaş!
Sen olmayınca biz, ‘BİZ’ olamayız ki!
A.Y. 03/04/2020
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder